Aftermath ito yong theme ng hillsong united sa concert nila kagabi sa araneta, sobrang saya, kahit nakakapagod, masaya naman ang puso na e worship si God, mga 8pm nag start ang concert natapos 10pm na, sobra saya lalu na yong last song nila na one way Jesus, kaso wala don yong isa sa gusto ko sa hillsong united si Brooke Fraiser…. basta masaya wala ako masabi… ganda at ang dami tao sobra yong iba nakatayo nalang kasi wala na maupuan pero okey lang sa kanila yon kasi kahit man nakatayo okey lang basta makapag worship lang sila kay God, sympre mas swerte kami kasi meron kami mauupuan kasi maaga kami nakapasok, basta sobra po saya..

pambihira yan oh, sarap sarap ng tulog ko kanina, bigla nagtext c James Tan, na meron laro sa basketball kanina, sarap ng tulog pero dahil na mahalaga sa akin itong event na ito na sportsfest, bumangon ako at naligo, at nong nasa jeep na ako sabay cancel… pero ok lng masama talaga ang panahon kanina.. 

Sa totoo lang dati wala ako alam sa tumblr na ito, naririnig ko lang sa isang kaibigan, kapag nag titestimony sya sa church, lagi nya binabangit na ang dami na daw ng followers nya sa tumblr at don daw sya nakakapag incourage ng mga tao, nagiisip ako na anu ba yong tumblr na yon, alam ko lng kasi pero social network katulad ng friendster and facebook, wala ako panahon sa mga followers na yan, at ito lang taon, niyaya ako ng isang kaibigan na gumawa din ako ng tumblr, sabi ko anu ba mapapala dyan, at nong nakagawa na ako hindi ko pa alam kung panu gamitin ito, sabi ko boring naman ito, anu mapapala dito! at mga ilang araw finalow na ako ng mga kaibigan ko nakita ko sa tumblr at nabasa na ganito pala ang ginagaw sa tumblr, nagkukumpost ka ng mga bagay na nakaka incourage sa tao, mga interesting na paragraph na alam mo na mag iinjoy ka basahin ito, at don na nagsimula na nagustuhan ko ang tumblr, ang dami ko na pinpost na pwede makapag incourage sa tao, at nagagamit ko din ito upang ma e share ko ang mga magagandang nangyayari sa buhay ko.. para nga gus2 ko bawat araw mag post ako dito sa mga nangyayari at naiicounter ko sa buhay, tapos kapag nagkaroon na ako ng sarili kung pamilya, at anak meron ako isang importanteng buhay ko ang maeshare ko sa pamilya ko, at mababsa nila ito simula sa ako ay binata pa…. sana nga d mawala itong tumblr na ito….

confirm ko lng, yong kasunod pala ng in na yan ay hEAVEN, youaretheonlywayinheaven, yan!…. wala na kasi hindi na umabot.. hehehehe

Failure should be our teacher, not our undertaker. Failure is delay, not defeat. It is a temporary detour, not a dead end. Failure is something we can avoid only by saying nothing, doing nothing, and being nothing.

Anak: Nay, galing ng titser ko.
Nanay: Bakit naman?
Anak: Tinuruan kami ng kagandahang asal.
Nanay: Eh di marunong ka nang gumalang at mag-po at opo?
Anak: Natural…tanga ka ba????

 Si GF tumawag kay BF at may halong lambing na sinabing: Pwede kang pumunta sa bahay ngayon kasi alang tao? (Nagmamadaling pumunta si BF sa bahay ni GF. Pagdating niya dun…wala ngang tao…

bakit kaya ang mga pilipino ay sobrang adik at patay na patay sa mga sikat na artista, performer, singer sa ibang bansa, kapag pumunta yon dito sa pilipinas para magconcert, talgang pupunta pa sila sa lugar na pagtatanghalan ng performer na ito na galing sa ibang bansa, kahit maiinit maghihintay parin sila makita lang sa personal, kahit magutom, kahit masaktan na sila, kahit gutumin na sila,.. pero nakakalungkot lang sa atin na mga pilipino kapag nagtanghal ba ang mga performer at artista ng sa sarili natin kababayan sa ibang bansa, dudumugin ba sila don ng mga foriegner at gagawin din ba nila ang ginagawa ng mga pilipino dito kapag meron pumupunta sila dito sa ating bansa para magtanghal, nakakalunkot isipin, pero hindi, kapwa parin pilipino don sa ibang bansa ang susupurta at manonood sa itatanghal nila don, sobrang nakakalungkot lang. alam natin na ang mga pilipino ay ignorante sa gantong bagay, sabik,purkit gwapo lang yon, grabe na sumigaw kahit mapaos na sya. bakit hindi natin pagtuunan ng pansin ang sariling atin..